ساموئل بکت نمايشنامه نويس ايرلندي در سال1906 زندگي‌‌‌أي را آغاز کرد که همواره تا پايان عمرش وي را از آن خلاصي نبود، او را به عنوان اوّلين ابزورد نويسي مي‌‌شناسند که شهرت جهاني يافت. وي از همان نوجواني پيوسته احساس تنهايي و اندوه مي‌کرد، زندگي‌‌اش را ساعتها در رختخواب مي‌گذراند، از بودن و هم صحبتي با مردم به خصوص زنان گريزان بود و به قدري ضعف و نوميدي بر او غلبه کرده بود که بايد ساعتها مشروب مي‌‌نوشيد تا قادر به صحبت کردن باشد.
در سال1928 در پاريس با جيمز جويس آشنا شد که در زمان کوتاهي از مريدان وي گشت، در بيست و سه سالگي مقاله‌أي به دفاع از جويس به نام اوپس مگنوم نوشت که از او در مقابل تقاضاي عامّة مردم راحت طلب براي قطعات ساده فهم جانبداري کرد. وي ملاقات‌هاي طولاني با جويس ‌داشت تا جايي که شايع شده بود آن دو ساعت ها در سکوت مي‌نشينند  و هر دو از دلتنگي و غصّه رنج مي‌برند. وي در زندگي, کسي را به تنهايي‌‌اش دعوت نمي‌کرد، او يکبار در دفتر خاطراتش به دختر جيمزجويس اظهار علاقه کرده بود امّا زماني که ديگر مرده بود و احساس انساني نداشت.
 در سال 1930 اوّلين جايزه ادبي‌اش را به مبلغ ده پوند براي شعري با عنوان هرسکوپ کسب کرد و پس از آن مقاله‌أي درباره مارسل پروست نوشت که زمينة مشغوليّت ذهني او درباره گذشت بيهوده زندگي انسان و تکرار عادات و اموري است که هيچ نتيجه‌أي ندارد. اين انديشه موجب شد تا وي مقامش را در دانشکده تيريستي رها کند و به دوره گردي روآورد. او در طيّ اين مدّ‌‌ت از ايرلند,فرانسه و آلمان عبور کرد و وقتش را صرف نوشتن شعرها و داستان‌هايش کرد و کارهاي حيرت‌انگيزي براي گذران زندگي.
وي عاقبت در سال 1937 در پاريس ساکن شد که در آنجا توسّط مردي به منظور درخواست پول خنجر خورد. پس از بهبودي براي ملاقات ضاربش به زندان رفت وقتي که از او علّت عمل را جويا شد شخص به فرانسوي پاسخش را دادکه بعدها در ارائه بعضي از شخصيت‌هاي گيج و گمشده در آثارش از آن استفاده کرد.

بر ديوارهاي غمناک اطاقک حقير خانه ي اميدم تکيه کرده ام،

در حالي که فرشي از ندامت زير پايم گسترانده ام.آسمان

در نظرم گوي سياهي است پر از بي عاطفگي.جامه ام با قدمت

ساليان دراز بوي  جراحت و نامردي گرفته و صداي عبور قطار بي وفايي

تار و پودش را مي گسلد...

براي آنان که دل شکستن را بهتر از دوست داشتن آموخته اند ...

هر وقت گفتي جدايي،بندبند تنم لرزيد.هر وقت گفتي فاصله،مردمک چشمانم منزلگاه تصوير جاده اي مه آلود شد با مسافري  تنها که کوله بار خود را به دوش مي کشيد،راز هم گريخت و از روي ترحم نگاهي به پشت سرش نمي انداخت.دل هر چه داشت نثار چشمان تو کرد اما دل تو غريبه را پرستيد...رفتنت دوباره نگاهم را با انتظار هم خانه کرد.منتظر شدم،منتظر لحظه اي ديگر در کنار تو ماندن.اما انتظار پوسيد...گفتم حالا که مي روي لااقل يک آرزو برايم بگذار؛آرزويي تو خالي براي دل خوشي ام و تو گفتي:"در آرزوي برگشتنم بمير".دستانت را بوسيدم و خدا را شکر کردم از اينکه سرانجام فهميدي  بي تو خواهم مرد!

 هيچ وقت تو خيابون نرو،اگه رفتي سرتو بالا نکن،اگه بالا کردي به هيچ کس نگاه نکن،اگه نگاه کردي نخند،اگه خنديدي ازش شماره نگير،اگه گرفتي بهش زنگ نزن،اگه زنگ زدي باهاش حرف نزن،اگه حرف زدي نگو دوستش داري،اگه گفتي باهاش قرار نذار،اگه گذاشتي نرو سر قرار،اگه رفتي تحويلش نگير،اگه گرفتي تحويلش نگير،اگه گرفتي عاشقش نشو،اگه شدي بهش نگو دوستت دارم،اگه گفتي...مي ذاره ميره.

نبود سالي که ما راحت شويم از اين رياضي

بشيم راحت،بريم يک گوشه اي از مدرسه،در حال بازي

از اول تا دوازده او به همراه کتاب ها

دروس مشترک کليه ي رشته ها بود اين رياضي

رياضت داد ما را!سالها سال.

دوازده را گذر کردم بدون اين که يک مشکل بر آيد

رسيدم من به سيزده

به روز امتحان ديدم بروبچ را که سرهاشانبه پائين

کتابي را درون دست آنها ؛با تني لرزان

صداي غرش آقا معلم، شروع شد.پشت اين ميزها بشينيد

همه دست ها به بالا، ناله ها،فرياد.

معلم جان نگاهت را از اين تنها نويسان دور مگردان

معلم با نگاهي خشم آلود،ورق ها را به روي ميز انداخت.

شروع امتحان بود:

دوازده تا سوال و من اول تا دوازده را نوشتم.

نمي دانم صحيح بود يا غلط بود

ورق ها را گرفت آقا معلم:تمام شد؛

يک به يک، پشت سر هم،بچه ها، رو سوي در کردند و رفتند.

همه پشت در مدرسه بودند شاد و خندان

که امروز اين رياضي تحفه اي بود.

اس ام اس باحال
به يه ترکه ميگويند چرا قبض اب وبرق را دوست داري ميگويد چون پشت ان نوشته مش ترک گرامي…!!

جوک اس ام اس رشتي

رشتي نصفه شب بلند ميشه آب مي خوره ميگه: سلام بر حسين يه نفر از زير تخت ميگه : سلام عباس آقا

پيام کوتاه جوک اصفهان

اصفهاني با برق خونه همسايشون خودکشي ميکنه

اس ام اس جوک ترکي

پيام کوتاه ترکي

به ترکه ميگن: از مسافرت چي آوردي؟ ترکه ميگه: تشريف

جوک و اس ام اس رشتي

از يه رشتيه سوال مي کنن سخت ترين سوال کنکور چي بود ميگه نام پدر چيست

جوک رشتي

ميدوني رشتيا به بچه اول چي ميگن؟مرحمتي دوستان !به بچه دوم چطور؟ دوستان ما رو شرمنده کردن!به بچه سوم؟ دوستان ديگه شورشو در آوردن